İdrar yollarında enfeksiyon nedeni olduğu düşünülen mikroorganizmaların tespiti, identifikasyonu ve miktarının belirlenmesi.
Başta galaktozemi olmak üzere, idrarda redükleyici madde atılımına neden olabilen metabolik defektlerin araştırılmasına yönelik kullanılır. Test özellikle glukoz, laktoz, maltoz, fruktoz, galaktoz ve pentozlar gibi karbonhidrat yapıdaki indirgen maddelerin varlığını ortaya koyar. Bazı karbonhidrat dışı maddelerin de bu reaksiyonu verebileceği akılda tutulmalıdır. (Örn; glukronid bileşikleri, ürik asit, üratlar, fenoller, homojentisik asit, askorbik asit, salisilürikasit). Yine bazı tedavilerin sonucunda pozitif sonuç görülebileceği de akılda tutulmalıdır. (Örn; yüksek doz salisilat, penisilin, sefalosporin, streptomisin, paraaminosalisikik asit, izoniazid, oksitetrasiklin gibi)
İduronat-2-sülfataz eksikliğinin (MPS tip II, Hunter Sendromu) tanısında kullanılır. İdrarda total glikozaminglikan (GAG) yüksekliği ve mukopolisakkaritlerden dermatan ve heparan sülfat pozitifliyi saptanan hastalarda doğrulama testi olarak kullanılmaktadır.
Plavix ve aspirin etkinliğinin birlikte değerlendirilmesi için kullanılır.
İkinci trimester döneminde Nöral tüp defekti, Down sendromu, Trizomi 18 için kantitatif risk tayini ile prenatal tarama
İkinci trimester döneminde Nöral tüp defekti, Down sendromu, Trizomi 18 için kantitatif risk tayini ile prenatal tarama
Test, non-steril mustahzarların ve üretime konu hammaddelerin "European Pharmacopoeia 9.0; madde 2.6.12 (Microbial examination of non-sterile products / total viable count) ve madde 2.6.13 (Microbial examination of non-sterile products / test for specified microorganisms) uyarınca belirlenen mikrobiyolojik kriterlere uygunluğunu belirlemek amacıyla yapılmaktadır.
Farklı lösemi türlerini, özellikle Philadelphia kromozomu pozitif kronik miyeloid lösemiyi (CML), ayrıca KIT mutasyonlarını barındıran gastrointestinal stromal tümörleri (GIST), hipereozinofilik sendrom, dermatofibrosarkom protuberans ve diğer çeşitli kanser türlerini tedavi etmek için kullanılır
Serum İmmünfiksasyon çalışmasında incelenen IgG, IgA, ve IgM tipi immünglobulinler dışında nadir görülen IgD veya IgE'ye bağlı bir paraprotein varlığı şüphesinde bu olasılıkları araştırmak için kullanılır.
Monoklonal gammopatisi olan hastaların takibi. Ayrıca proteinüri tipi ve etiyolojisinin tanımlanmasına yardımcı olarak kullanılır. Monoklonal gammopati hastalarının tanısı için tek başına yeterli bir test değildir.
Alerjik hastalık ve/veya anaflaksi tablosu olan hastalarda tanı ve immunoterapi için sorumlu alerjen tespiti için
Alerjik hastalık ve/veya anaflaksi tablosu olan hastalarda tanı ve immunoterapi için sorumlu alerjen tespiti için
İnek sütü alerjisinin tanı ve takibinde kullanılır.
İnfluenza enfeksiyonu tanı ve tiplendirmesi
İnfluenza enfeksiyonu tanı ve tiplendirmesi
İnfluenza tanısı İnfluenza (Grip), ateş, nezle, öksürük, baş ağrısı ve halsizliğe neden olan viral bir solunum yolu enfeksiyonudur. PCR) testleri hassas ve spesifiktir ve influenza tiplerini ve alt tiplerini ayırt edebilir. Test uygun antiviral tedaviyi seçmek için kullanılabilir; Antiviral tedavi genellikle endike olduğundan hastanede yatan hastalarda influenzadan şüphelenildiğinde de yapılmalıdır. Ayrıca bu testler gereksiz antibakteriyel ilaç kullanımını önleyebilir ve spesifik influenza virüsünün tanımlanması enfeksiyon kontrolü için önemli olabilir. Bu testler, solunum yolu hastalığı salgınlarının gripten kaynaklanıp kaynaklanmadığını belirlemek için de yararlıdır. Mevsimsel salgınlar sırasında, özellikle yüksek riskli hastalar arasında ölüm mümkündür (örn., kurumsallaşmış olanlar, aşırı yaşta olanlar, kardiyopulmoner yetmezliği olanlar veya geç gebelikte); Pandemi sırasında sağlıklı, genç hastalar bile ölebilir. Teşhis genellikle kliniktir ve yerel epidemiyolojik modellere bağlıdır. İnfluenza aşısı, kontrendikasyonu olmayan 6 aylıktan büyük herkese yılda bir kez yapılmalıdır. Antiviral tedavi, hastalık süresini yaklaşık 1 gün azaltır ve özellikle yüksek riskli hastalar için düşünülmelidir. Test mevsimsel influenza (H3N2) ve H1N1 pandemi virüsü ayrımını yapmak için tercih edilir.
Influenza (grip) hızlı tanısı Diğer birçok RNA genom virüsüne benzer şekilde, influenza virüsü, genetik materyalin kombinasyonu ve yeniden düzenlenmesi yoluyla hızlı, sık ve sürekli mutasyonlara uğrar. Şu anda influenza A, B, C ve D olmak üzere dört tip influenza virüsü vardır. İnfluenza A ve influenza B'nin belirti ve semptomları büyük ölçüde benzerdir. Her iki grip türü ile komplike olmayan enfeksiyon belirtileri; ateş, öksürük, boğaz ağrısı, burun akıntısı veya tıkanıklığı, yorgunluk, baş ve kas ağrılarını içerir. Bazı insanlar, özellikle çocuklar da bulantı, kusma veya ishal yaşayabilir. Çoğu sağlıklı insan için grip semptomları tipik olarak bir hafta içinde düzelir. Bununla birlikte, 65 yaşından büyükler, küçük çocuklar, bağışıklığı baskılanmış kişiler, belirli kronik hastalıkları olan kişiler, hamile kadınlar ve vücut kitle indeksi (VKİ) 40 veya daha fazla olanlarda daha şiddetli olma ve uzun süreli semptomlar veya komplikasyonlar gelişme riski yüksektir. Yalnızca tek bir örnek kullanılarak yapılan PCR testleri, enfeksiyondan sorumlu patojeni hızlı bir şekilde belirleyebilir ve bu da benzer semptomlara sahip enfeksiyonlar için zamanında ve doğru tedaviyi kolaylaştırır.
İnfluenza enfeksiyonu tanı ve tiplendirmesi
Alerjik hastalık ve/veya anaflaksi tablosu olan hastalarda tanı ve immunoterapi için sorumlu alerjen tespiti için
İkinci trimester dönemi prenatal tarama testi içerisinde Down sendromu, Nöral tüp defekti, trizomi 18 için biyokimyasal marker olarak risk hesaplamasında Granülosa hücreli over kanseri tanısında İnhibin B ile birlikte İnhibin A ürettiği tespit edilen granüloza ve epitelyal müsinöz over kanseri tedavi takibinde
Granüloza hücreli tümörler ve müsinöz epitel over tümörlerinin tanısında yardımcı Granüloza hücreli tümörler ve inhibin B aşın bilinen yumurtalık epitel müsinöz tip tümörü olan hastaların izlenmesi İnfertilite değerlendirilmesi sırasında folikül uyarıcı hormon testlerine yardımcı """"r""
Insulinoma tanısında proinsulin ve C-peptid ölçümeri ile birlikte ve diabetes mellitusun takibinde kullanılır.
Proinsülin ve C-peptid ölçümleri ile birlikte insülinoma teşhisi için kullanılır. Diabetes mellitus yönetimi
Tip 1 ve Tip 2 diabetes mellitus ayırıcı tanısı. Diyabet tanısı almış hastalarda insülin direnci olan diyabetiklerin değerlendirilmesi (tip 1 veya tip 2). Diyabetik olmayan kişilerde hipogliseminin araştırılması. Asemptomatik çocuklarda Tip 1 diabet gelişimi öngörüsü için (aile öyküsü, HLA tiplendirmesi, Anti GAD, Anti Islet cell, IA-2 antikor ile birlikte)
HOMA-IR indeksi, insülin direncinin değerlendirilmesinde kullanılır. İnsülin direnci normal konsantrasyondaki insülinin normalden daha az biyolojik yanıt oluşturması ya da glukoz kullanımını uyarma etkisinin azalmasıdır. İnsülin normalde karaciğerde glukoneogenezi ve glikojenolizi inhibe ederek hepatik glukoz üretimini baskılar. Ayrıca glukozu kas ve yağ dokusu gibi periferik dokulara taşıyarak burada ya glikojen olarak depolanmasını ya da enerji üretmek üzere okside olmasını sağlar. İnsülin direncinde insülinin karaciğer, kas ve yağ dokusundaki bu etkilerine karşı direnç oluşarak hepatik glukoz supresyonu bozulur. Kas ve yağ dokusunda insülin aracılığı ile oluşan glukoz kullanımı azalır. İnsülin direncini karşılamak ve normal biyolojik yanıt sağlamak için beta hücreleri sürekli olarak insülin salgısını arttırmaya yönelik çalışır. Sonuçta normoglisemi sağlanırken insülin düzeylerinde de normale göre yüksek bir seviye oluşur. Bu hiperinsülinemik süreçte beta hücresinde başlangıçta herhangi bir bozukluk yoktur. Fakat beta hücre fonksiyon kaybı başladığında insülin salgısı da giderek azalmakta ve ortaya diyabet çıkmaktadır. Birçok kalıtsal ve edinilmiş faktörler insülin duyarlılığını etkileyebilmektedir. Bunlardan bazıları örneğin cinsiyet kaçınılmazdır. Bölgesel adipozite, iskelet kas kitlesi ve fizik kondisyon durumu ile bağıntılı bazı faktörler potansiyel olarak modifiye edilebilecek özelliklerdir.
HOMA-IR indeksi, insülin direncinin değerlendirilmesinde kullanılır. İnsülin direnci normal konsantrasyondaki insülinin normalden daha az biyolojik yanıt oluşturması ya da glukoz kullanımını uyarma etkisinin azalmasıdır. İnsülin normalde karaciğerde glukoneogenezi ve glikojenolizi inhibe ederek hepatik glukoz üretimini baskılar. Ayrıca glukozu kas ve yağ dokusu gibi periferik dokulara taşıyarak burada ya glikojen olarak depolanmasını ya da enerji üretmek üzere okside olmasını sağlar. İnsülin direncinde insülinin karaciğer, kas ve yağ dokusundaki bu etkilerine karşı direnç oluşarak hepatik glukoz supresyonu bozulur. Kas ve yağ dokusunda insülin aracılığı ile oluşan glukoz kullanımı azalır. İnsülin direncini karşılamak ve normal biyolojik yanıt sağlamak için beta hücreleri sürekli olarak insülin salgısını arttırmaya yönelik çalışır. Sonuçta normoglisemi sağlanırken insülin düzeylerinde de normale göre yüksek bir seviye oluşur.Bu hiperinsülinemik süreçte beta hücresinde başlangıçta herhangi bir bozukluk yoktur. Fakat beta hücre fonksiyon kaybı başladığında insülin salgısı da giderek azalmakta ve ortaya diyabet çıkmaktadır. Birçok kalıtsal ve edinilmiş faktörler insülin duyarlılığını etkileyebilmektedir. Bunlardan bazıları örneğin cinsiyet kaçınılmazdır. Bölgesel adipozite, iskelet kas kitlesi ve fizik kondisyon durumu ile bağıntılı bazı faktörler potansiyel olarak modifiye edilebilecek özelliklerdir.
Pernisiöz anemi, Kronik atrofik gastrit tanısı İntrinsik faktör antikorları (IFA), kronik atrofik gastritte (CAG) spesifik antikorlar olarak kabul edilir. İntrinsik faktör (IF), proteolize dirençli bir glikoproteindir. B12 vitaminini bağlar ve IF-B12 vitamini kompleksi daha sonra distal ileuma göç eder ve burada spesifik reseptörler tarafından emilir. CAG'li hastaların serumunda IF'ye karşı iki tip otoantikor bulunur: * Tip 1 antikorlar, IF'nin B12 vitamini bağlama bölgesine bağlanır ve B 12 vitamininin bağlanmasını önler (bloke edici antikorlar) * Tip 2 antikorlar, vitamin B12'nin (bağlayıcı antikorlar) bağlanmasını değiştirmeden veya engellemeden IF'ye veya vitamin B12 -IF kompleksine bağlanır. Bununla birlikte, her iki antikor türü de aynı patojenik etkiye sahiptir: B12 vitamininin ileumda yeniden emilmesini önlerler. ELİSA yöntemi ile IgG sınıfı IFA'nın kantitatif tespiti yapılır. Bu yöntemle Tip 1 ve tip 2 IF ayırt edilemez. Pernisiyöz anemi ve kronik atrofik gastrit tanısı için IFve APCA tanısal duyarlılıkları açısından birbirini tamamlar. Bu nedenle tanı için her iki otoantikor birlikte test edilmelidir.
Tip 1 diyabet (otoimmün diyabet), pankreas adacıklarında insülin salgılayan ß hücrelerinin yıkımı ile karakterize kronik ilerleyici bir hastalıktır. Otoimmün diyabet, immün disfonksiyon nedeniyle pankreas ß hücre antijenlerine karşı antikor oluşumu ve adacıkların yıkıcı lenfositik infiltrasyonu ile sonuçlanan T hücre aracılı bir hastalıktır. İnsülin eksikliğine, bozulmuş glukoz toleransına ve semptomatik hiperglisemiye yol açar. ß hücre proteinlerini hedef alan dolaşımdaki otoantikorların izlenmesi, tip 1 diyabetin prodromal fazında en güvenilir tanı prosedürüdür, çünkü antikor görünümü, aşikar tip 1 diyabetten yıllarca önce pozitifleşebilir ve tedavi için zaman sağlar. Tip 1 diyabetin prodromal evresi Çocuklarda veya aşırı kilolu yetişkinlerde akut başlangıçlı ketoasidotik diyabet Zayıf hastalarda ketotik olmayan diabetes mellitus başlangıcı T1D hastalarının risk altındaki akrabalarının taranması için kullanılabilir. Tip 1 diyabetin saptanması için kullanılan diğer otoantikorlar aşağıdaki antijenleri hedefler: insülin; ilişkili otoantikorlar IAA 65-kDa GADA İnsülinoma antijeni 2; ilişkili antikorlar IA-2A Çinko taşıyıcı 8 proteini; ilişkili antikorlar, anti-ZnT8'dir
İyonize kalsiyum veya serbest kalsiyum protein ve anyonlara bağlı olmayan kalsiyumdur. Serum kalsiyum düzeyi toplam kalsiyum düzeyini verir. özellikle serum protein seviyelerinde anormallik varsa, böbrek hastalığı varsa, malignite gibi durumlarda bakılmalıdır.
* Hipertiroidi tedavisi için uygulanır.
Bireylerin iyot replasman tedavisi sırasında yada bazal seviyede iyot atılım miktarını monitörize etmektir.İyot beslenme durumunun ya da iyot tedevisinin değerlendirilmesi için önerilir.
Bireylerin iyot replasman tedavisi sırasında yada bazal seviyede iyot atılım miktarını monitörize etmektir.İyot beslenme durumunun ya da iyot tedevisinin değerlendirilmesi için önerilir.
Bireylerin iyot replasman tedavisi sırasında yada bazal seviyede iyot atılım miktarını monitörize etmektir.İyot beslenme durumunun ya da iyot tedevisinin değerlendirilmesi için önerilir.
İdrar amino asit profilinin araştırılması amacı ile kullanılmaktadır.
Plazma amino asit profilinin araştırılması amacı ile kullanılmaktadır.