Mycobacterim tuberküloz tanısı Ziehl-Neelsen veya auramin-rodamin boyama ve mikroskobi yöntemleri, farklı numunelerde tuberküloz enfeksiyonu tanısında hızlı ve ucuz bir şekilde tanımlanmasına izin verdiği için tüberküloz tarama ve tanısında temel yöntem olarak kabul edilmektedir. Ancak mikroskobi, tüberküloz bakterisi ile nontuberkuloz mikobakteri ayrımına izin vermemektedir. Ayrıca, mikobakteriyel enfeksiyonun dışlanması için de yetersiz olabilir. Tüberküloz ve diğer mikobakteriyozların kesin teşhisi bakteriyolojik patojen tespitini gerektirir, ancak bu, bazı (yavaş büyüyen) Mikobakteri türlerinin uzun üreme süresi nedeniyle yoğun zaman alır. Katı ve sıvı kültür besiyerlerinin birlikte kullanılması tespit için altın standart kabul edilmektedir. Özel sıvı kültür besiyeri, ortalama saptama süresini 14 güne düşürür. Bununla birlikte, mikobakteriyozun kesin olarak dışlanmasına izin vermek için kültürler 8 hafta süreyle inkübe edilmelidir. M. tuberculosis kompleksinden elde edilen herhangi bir yeni izolat, ilk tercih edilen tüberkülostatik ajanlara karşı da test edilmelidir. M. tuberculosis kompleksi içindeki türler, risk grubu 3 patojenleri olarak kabul edilir. Bu nedenle, kültürlenmiş patojenleri içeren tüm çalışma adımları, yeterli hijyen önlemlerine (L3 laboratuvarı) sıkı bir şekilde uyularak gerçekleştirilmelidir.
Otoimmun hepatit (OIH), primer sklerozan kolanjit (PSC), sklerozan kolanjit (ASC), biliyer kolanjit (PBC) ayırıcı tanısı (Otoimmun Hepatit Paneli içinde çalışılır) OIH, hepatik otoantijenlere karşı tolerans kaybı ile karakterize, karaciğerin karşı otoimmün bir reaksiyona yol açan kronik inflamatuar bir hastalıktır. LKM-1 antikorlarının saptanması, tip 2 otoimmün hepatit (OIH-2) tanısında yardımcıdır. LKM antikorları, genellikle çocukluk çağında başlayan ve 18 yaşından küçük çocukları etkileyen OIH-2 belirteçleridir. LKM antikorları, hastalığın daha ciddi bir şekilde ilerlemesi ile ilişkilendirilmektedir. Hastalık en sık 2-14 yaşları arasında görülür ve kadınlarda erkeklere göre daha sık görülür (8:1). Kronik HCV enfeksiyonu olan hastaların %8'e kadarında LKM-1 antikorları bildirilmiştir.
Otoimmun hepatit (OIH), primer sklerozan kolanjit (PSC), sklerozan kolanjit (ASC), biliyer kolanjit (PBC) ayırıcı tanısı OIH, hepatik otoantijenlere karşı tolerans kaybı ile karakterize, karaciğerin karşı otoimmün bir reaksiyona yol açan kronik inflamatuar bir hastalıktır. LKM-1 antikorlarının saptanması, tip 2 otoimmün hepatit (OIH-2) tanısında yardımcıdır. LKM antikorları, genellikle çocukluk çağında başlayan ve 18 yaşından küçük çocukları etkileyen OIH-2 belirteçleridir. LKM antikorları, hastalığın daha ciddi bir şekilde ilerlemesi ile ilişkilendirilmektedir. Hastalık en sık 2-14 yaşları arasında görülür ve kadınlarda erkeklere göre daha sık görülür (8:1). Kronik HCV enfeksiyonu olan hastaların %8'e kadarında LKM-1 antikorları bildirilmiştir.
Sıklıkla enfeksiyonların tanı ve takibinde, kemoterapi-radyoterapi alanlarda takip, bir hematopoietik kök hücre anormalliği, miyelodisplastik sendrom veya lösemi gibi durumların tanısında kullanılabilir.
KML (Kronik myeloid lösemi) ile lökemoid reaksiyonun ayırıcı tanısında ve polisitemi vera ile sekonder polisiteminin ayırt edilmesinde kullanılır.
Bronkoalveolar lavaj (BAL) interstisyel akciğer hastalığı (İAH) olan hastaların tanı ve tedavisine destek amacı ile kullanılır.
Santral sinir sistemi hastalıklarının değerlendirilmesi
Eklem hastalığı, sistemik hastalık, inflamasyon, malignite, enfeksiyon ve travma teşhisine yardımcı olur
Alerjik hastalık ve/veya anaflaksi tablosu olan hastalarda tanı ve immunoterapi için sorumlu alerjen tespiti için
Belirsiz etyolojisi olan lokositoz değerlendirmesi; B ve T hücreli lenfoprolatif hastalıkların tanımlanması, ALL-AML ayrımı ve sınıflandırılması
İdrar amino asit profilinin araştırılması amacı ile kullanılmaktadır.
Plazma amino asit profilinin araştırılması amacı ile kullanılmaktadır.
Kardiovaskuler risk değerlendirilmesi Aile hikayesi olup erken başlangıçlı KVH olanlarda Statin tedavisine ragmen KVH geçirenlerde
Otozomal resesfi miyoglobinüri tanısı için kullanılır.
Ailesel lipoprotein lipaz (LPL) eksikliği tanısı için kullanılır.
LRP4'e Karşı Antikorlar LRP4, sinaptik gelişimde merkezi bir role sahiptir. Nöral agrin için kas reseptörü görevi görür ve nöromuskuler bağlantı 'da AChR kümelenmesi için sinyali MuSK'a yayar. Bazı MG hastalarında LRP4 otoantikorları tespit edilir. LRP4 antikorlarının prevelansı coğrafi olarak %2-45 arasında değişmektedir (Norveç ve Türkiye için %7'den Polonya için %33). MuSK antikoru pozitif olan serumların %15-20'si ve AChR antikoru pozitif serumların %7,5'i aynı zamanda LRP4 antikorları için de pozitif bulunmuştur. LRP4, Nöromuskuler bağlantı dışında beyindeki motor nöronlarda da bulunur. İlginç bir şekilde, amyotrofik lateral skleroz (ALS) hastalarının %10-23'ünde LRP4 antikorları tespit edilmiştir ve bu nedenle sadece MG için spesifik kabul edilmemektedir. Ancak pozitif saptanmaları hastaların klinik tablosuna paralel olarak MG tanısında yardımcı olabilir.
Bel omurlarının görüntülenmesi sağlar.
Bel omurlarının görüntülenmesi sağlar.
Bel omurlarının görüntülenmesi sağlar.
1. Lupus antikoagülan (LA) varlığını göstermek/ekarte etmek ve non-spesifik veya spesifik koagülasyon faktör inhibitörlerinden LA'ı ayırtetmek amacıyla, 2. Uzamış bir aPTT testinin nedeninin araştırılmasında diğer koagülasyon testleri ile kombine olarak kullanılır. Antifosfolipit antikorlarının gösterilmesi için indirek bir testtir ve koagülasyon testleri üzerine etkisi olmayan aktikorları göstermekte yetersiz kalır. Bu nedenle antifosfolipit sendrom tanısı için spesifik antikor testleri kullanılmalıdır. (DRVVT) Dilute Russell viper venom test (Daboia russelii isimli yılanın zehiri, fosfolipit varlğıında Faktör X'u akive eden potent bir aktivatör içerir). Plazmada LA antikoagülan var ise, fosfolipite bağlanarak bu zehirin aktivitesini inhibe eder ve pıhtılaşma zamanı gecikir. Doğrudan Faktör X'u aktive ettiği için bu test faktör 8, 9 ,11 ve 12 eksikliğinden etkilenmez.
Gaucher hastalarının tanı, takibi ve tedaviye yanıtının izlenmesinde kullanılır. Düşük beta-glukozidaz (GBA) enzim aktivitesinin saptanması durumunda ikinci aşama test olarak tanımlanır. Glukosilsfingosin: Lyso-Gb1 düzeyinin yüksek olarak saptanması Gaucher hastalığının biyokimyasal tanısını destekler.
Gaucher Hastalarının tanı, takibi ve tedaviye yanıtının izlenmesinde kullanılır. Düşük beta-glukozidaz enzim aktivitesinin saptanması durumunda ikinci aşama test olarak tanımlanır. Glukosilsfingosin: Lyso-Gb1 düzeyinin yüksek olarak saptanması Gaucher hastalığının biyokimyasal tanısını destekler.
Fabry Hastalığının tanı ve tedavisinin takibinde kullanılır
Fabry Hastalığının tanı ve tedavisinin takibinde kullanılır