SS-B ANTİKORLARI (Anti La)

Test Detayı

Sjögren sendromu ve SLE/Sjögren overlap sendromu tanısı Anti-Sjögren sendromuyla ilişkili antijenler(SSA, Ro-52 ve Ro-60, anti-SSB, La) otoantikorları sıklıkla sistemik lupus eritematozus (SLE) ve Sjögren sendromu (SS) hastalarında bildirilmiştir. Sitoplazmik antijen La ile aynı madde olan SSB antijeninin (SSB/La), SLE'li hastalarda nötrofillerin azalan fagositik etkinliği ile ilişkili olduğu gösterilmiştir. SSA ve SSB antijenleri, ribonükleoproteinin fragmanlarıdır. SSB antijeninin moleküler ağırlığı 48.000'dir, evrim sırasında büyük ölçüde korunur ve RNA polimeraz III ve mRNA transkripsiyonunun düzenlenmesinde yer alır. Anti-SSB antikoru, en yaygın SLE serum otoantikorlarından biridir ve SLE başlangıcından önce üretilir. Ayrıca SLE'nin seyrinde nispeten stabil olduğu gösterilmiştir. Romatoid artrit (RA) ve primer Sjögren sendromu (pSS) hariç tutulduğunda, anti-SSB antikorunun SLE tanısı için özgüllüğünün %96.7'ye kadar çıkar. Anti-SSB antikorları, SLE tanısı için önemlidir ve yanak döküntüsü, alopesi, serozit, sSS, lökositopeni, IgG yükselmesi ve anti-SSA60 veya anti-SSA52 antikorlarının pozitif varlığı ile ilişkilidir. SS-B(La), Sjögren sendromunun %50-60'ında ve SLE'nin %10-15'inde bulunur. SS-A, immünofloresan ile gösterilemez (kullanılan tamponlarda çözünür), ancak SS-B, benekli bir ANA paternine neden olur. Anti-SS-A ve anti-SS-B, neonatal lupuslu hemen hemen tüm çocuklarda bulunur. SS-A'lı hastalarda ayrıca kardiyolipin, lupus antikoagülanı ve klinik trombozlara karşı antikorlar bulunabilir. Anti-SS-B nin tek başına pozitifliği gözlenmez. ANA-pozitif hastalarda SS-A pozitif olup SS-B negatif ise nefrit olma olasılığı çok yüksektir.