Sm ANTİKORU

Test Detayı

Sistemik lupus eritematozus (SLE) tanısı Sm antijeni, tek bir proteini değil, bir grup çekirdek proteinden oluşan bir protein kompleksini temsil eder. Şimdiye kadar, tüm hücrelerin çekirdeklerinde eksprese edilen SmB1 (SmB), SmB2 (SmB'), SmB3 (SmN), SmD1, SmD2, SmD3, SmE, SmF ve SmG olmak üzere birkaç protein tanımlanmıştır. Sm proteinleri, ribonükleoproteinler ve küçük nükleer RNA (snRNA) ile birlikte, nihai olarak olgun mRNA oluşumuna yol açan bir süreç olan haberci haberci RNA (mRNA) eklenmesinde yer alan bir RNA-protein kompleksi veya küçük nükleer ribonükleoprotein (snRNP) oluşturur. U1-RNP ve SmB proteinleri arasında paylaşılan çapraz reaktif epitoplar nedeniyle, SmD proteinleri, özellikle SmD1 ve SmD3, SLE'ye en spesifik antijenler olarak kabul edilir Anti-Sm antikorları, kullanılan test yöntemine ve etnik kökene bağlı olarak SLE hastalarının %5-30'unda bulunur. Anti-Sm antikorları, SLE'li hastalara çok özgüldür ve sıklıkla tanıdan önce bulunur. Önceki ve mevcut SLE sınıflandırma kriterlerinin önemli bir parçasıdır. Anti-Sm antikorları, özellikle SmD antijenine yönelik antikorlar, SLE için çok spesifiktir, ancak duyarlılık sınırlıdır. Anti-Sm antikorlarının klinik önemi halen tartışılmaktadır. SLE'de DNA ve histonlar gibi nükleer bileşenlere ve Sm antijeni gibi RNA bağlayıcı proteinlere yönelik antikorlar vardır. Sm antijenine karşı antikorlar, nükleer (kaba) benekli bir paterne (AC-5) yol açacaktır. Ama Sm için spesifik değildir. ENA panel içinde çalışılır. Sm, histon olmayan nükleer bir proteindir. SLE hastaları genellikle remisyonda Sm için pozitif kalır ve bu nedenle, anti-dsDNA ölçülemediğinde Sm'in saptanması değerli olabilir.