Sistematik lupus eritematozusta (SLE) tanısı Sistematik lupus eritematozusta (SLE) geniş bir otoantikor spektrumu saptanmıştır. Bunlardan anti-Smith (anti-Sm) ve anti-çift sarmallı DNA (anti-dsDNA) antikorları, SLE için sınıflandırma kriterlerine dahil edilmiştir. Anti-ribozomal P (anti-Rib-P) antikoru kriterlerde yer almamasına rağmen spesifik olarak diğer otoimmün hastalıklardan çok SLE hastalarında saptanmaktadır. Anti-ribozomal P antikorlarının duyarlılığı, anti-Sm'den (%18.7) daha iyi, ancak anti-dsDNA'dan (%74.0) daha düşüktür ve anti-dsDNA ve anti-Sm'den negatif SLE hastalarında, %30-42 anti-Rib-P antikorların pozitif olduğu gösterilmiştir. Bu nedenle özellikle negatif anti-dsDNA veya anti-Sm antikorları olanlar için SLE için ek bir biyobelirteç olduğu öne sürülmektedir. SLE hastalarında yaklaşık %15-40 olan anti-Rib-P antikor prevalansı etnik kökene, hastalık aktivitesine ve saptama yöntemine göre değişir. Ribozomal P antikoru, yüzde eritem, artrit, lenfopeni, nöropsikiyatrik semptomlar, lupus nefriti, karaciğer tutulumu ve genç SLE hastalarla ilişkilendirilmiştir. Lupus Nefritindeki (LN) rolleri tartışılmaktadır, bu antikorların böbrek hastalığı üzerinde olumlu etkisi olduğu düşünülmektedir. Anti- Ribozomal P antikorları ANA negatif SLE hastalarında da bulunabilirler. ANA IIF de sitoplazmik bir paterne (AC-19) neden olur. Ancak bu patern spesifik değildir ve immunblot ile teyidi gereklidir.
| Testin Adı | -ANTI RIBOZOMAL P-PROTEİNİ |
| Sinonim | RBP, SLEDAI, NPSLE, neuropsychiatric SLE, Rib-P0, Rib-P1, Rib-P2, Anti-P antikor, Nöropsikiatrik SLE |
| Çalışma Zamanı | Belirtilmemiş |
| Sonuç Verme Zamanı | Belirtilmemiş |
| Numune Türü | Serum, N/A, - |
| Numune Miktarı | 0,0, - |
| Numune Kabı | -- |
| Numune Özellikleri | Numune detay bilgileri için testin içinde yer aldığı makro teste bakınız. |
| Son Numune Kabul Saati | Belirtilmemiş |
| Hastanın Hazırlanması | Belirtilmemiş |
| Çalışma Yöntemi | Immunoblot |
| Kullanımı | Sistematik lupus eritematozusta (SLE) tanısı Sistematik lupus eritematozusta (SLE) geniş bir otoantikor spektrumu saptanmıştır. Bunlardan anti-Smith (anti-Sm) ve anti-çift sarmallı DNA (anti-dsDNA) antikorları, SLE için sınıflandırma kriterlerine dahil edilmiştir. Anti-ribozomal P (anti-Rib-P) antikoru kriterlerde yer almamasına rağmen spesifik olarak diğer otoimmün hastalıklardan çok SLE hastalarında saptanmaktadır. Anti-ribozomal P antikorlarının duyarlılığı, anti-Sm'den (%18.7) daha iyi, ancak anti-dsDNA'dan (%74.0) daha düşüktür ve anti-dsDNA ve anti-Sm'den negatif SLE hastalarında, %30-42 anti-Rib-P antikorların pozitif olduğu gösterilmiştir. Bu nedenle özellikle negatif anti-dsDNA veya anti-Sm antikorları olanlar için SLE için ek bir biyobelirteç olduğu öne sürülmektedir. SLE hastalarında yaklaşık %15-40 olan anti-Rib-P antikor prevalansı etnik kökene, hastalık aktivitesine ve saptama yöntemine göre değişir. Ribozomal P antikoru, yüzde eritem, artrit, lenfopeni, nöropsikiyatrik semptomlar, lupus nefriti, karaciğer tutulumu ve genç SLE hastalarla ilişkilendirilmiştir. Lupus Nefritindeki (LN) rolleri tartışılmaktadır, bu antikorların böbrek hastalığı üzerinde olumlu etkisi olduğu düşünülmektedir. Anti- Ribozomal P antikorları ANA negatif SLE hastalarında da bulunabilirler. ANA IIF de sitoplazmik bir paterne (AC-19) neden olur. Ancak bu patern spesifik değildir ve immunblot ile teyidi gereklidir. |
| Numune Stabilite Özellikleri | Belirtilmemiş |
| Lab. Kodu | 4214 |
| SUT Kodu | Belirtilmemiş |